فصل 25
چه کسی به من بدهکار است و نپرداخته؟
مشتری‌ای که سی روز بدهکار است، کسب‌وکار عادی است. مشتری‌ای که نود روز بدهکار است، تصمیمی است که هنوز نگرفته‌اید — و این فهرست است که فرق این دو را قابل‌دیدن می‌کند.
این گزارش هر مشتری با مانده باز را فهرست می‌کند و بر اساس مدتی که آن مانده معوق مانده گروه‌بندی می‌کند، طوری که بدهی‌ای که تازه شروع شده و بدهی‌ای که دارد کهنه می‌شود، در ستون‌های به‌وضوح جدا بنشینند، نه در یک جمع مخلوط.
خواندن ستون‌ها
ستون اخیر مشکلی نیست — این دقیقاً همان کاری است که نسیه برایش هست. از ستون‌های قدیمی‌تر است که قضاوت شروع می‌شود: مشتری قدیمی‌ای که سی روز دیر است، معمولاً چیزی نیست؛ مشتری تازه‌ای که از شصت روز هم گذشته، ارزش یک تماس تلفنی را قبل از اینکه به نود روز برسد دارد.
چیزی در این‌جا خودکار نیست. گزارش فقط می‌گوید پول کجاست؛ اینکه دنبالش بروید، صبر کنید، یا از آن بگذرید، دقیقاً همان تصمیمی است که بسته به هر مورد فرق می‌کند و به عهدهٔ شماست، نه صفحهٔ نمایش.