فصل 41
چطور ویترین آنلاین خودم را باز کنم؟
روشن‌کردنش یک تنظیم است؛ به‌اشتراک‌گذاشتنش یک لینک — خود ویترین از قبل، بی‌سروصدا، از همان کاتالوگی ساخته شده که صندوق شما همین حالا از آن می‌خواند.
آن را در تنظیمات سازمانتان روشن کنید، و مغازه‌تان یک نشانی وب عمومی می‌گیرد که هیچ‌کس برای بازکردنش به رمز عبور نیاز ندارد — همان فهرست کالا، همان قیمت‌ها که صندوق شما همین حالا نشان می‌دهد. صفحهٔ کد QR و لینک، همان نشانی دقیق را به شما می‌دهد تا روی یک تابلو، بیوی اینستاگرام، یا پیام واتساپ بگذارید، همین‌طور که هست آماده به‌اشتراک‌گذاری.
آنچه بازدیدکننده می‌بیند یک کاتالوگ دوم نیست
فهرست جداگانه‌ای برای به‌روزرسانی وجود ندارد. کالایی که در مغازه تغییر می‌دهید همان لحظه در ویترین هم تغییر می‌کند، چون هر دو از یک قفسه می‌خوانند — چیزی اینجا کپی یا طبق برنامه همگام‌سازی نمی‌شود.
کالایی که هیچ‌جا موجودی ندارد اصلاً نشان داده نمی‌شود، پس بازدیدکننده هرگز چیزی را پیدا نمی‌کند که واقعاً نتواند داشته باشد. اینکه یک سایز یا رنگ نشان داده شود یا نه به همان چیزی بستگی دارد که همچنان دارید — سایزهایی که تمام کرده‌اید خودشان از فهرست بیرون می‌روند.