فصل 44
فاکتور الکترونیک (e-Fatura) و e-Arşiv — من چه‌کاری باید بکنم؟
اینکه از نظر قانونی موظف به ارسال e-Fatura هستید یا نه، سؤالی برای حسابدار شما یا سازمان مالیاتی ترکیه (GİB) است، نه این راهنما — چیزی که این راهنما می‌تواند بگوید این است که وقتی موظف شدید، محصول چه‌کار می‌کند.
محصول به‌جای شما تصمیم می‌گیرد کدام سند را بفرستد: خریداری که نزد GİB ثبت‌شده باشد e-Fatura می‌گیرد، خریدار ثبت‌نشده e-Arşiv می‌گیرد، و این هر بار به‌طور خودکار در برابر همان سامانهٔ ثبت GİB بررسی می‌شود — شما هرگز خودتان بین این دو انتخاب نمی‌کنید. کاری که محصول نمی‌کند این است که خود اتصال را اندازه‌گیری کند: شما حساب خودتان را نزد یک entegratör، واسطهٔ تأییدشده از سوی GİB، می‌آورید، اطلاعات ورودش را یک‌بار وارد می‌کنید، و هر فاکتور از همان حساب بیرون می‌رود، هرگز از حساب ما.
چه چیزی گفتنش امن است، و چه چیزی گفتنش کار ما نیست
GİB وقتی یک کسب‌وکار از یک آستانهٔ درآمدی که خود این سازمان تعیین می‌کند و می‌تواند تغییرش دهد عبور کند، e-Fatura را الزامی می‌کند — اینکه این مورد شامل حال شما می‌شود یا نه، و از کِی، دقیقاً همان پرسشی است که یک حسابدار پاسخ می‌دهد، و این راهنما دربارهٔ آن حدس نمی‌زند.
چیزی که خود محصول تضمین می‌کند این است: روی اتصال آزمایشیِ entegratör در محیط واقعی اجرا نمی‌شود، چون یک کلید آزمایشی باعث می‌شود هر فاکتور ارسال‌شده به‌نظر برسد در حالی‌که هیچ‌کدام به GİB نمی‌رسد — و یک مغازه این را فقط از سازمان مالیاتی می‌فهمد، نه از ما. وصل‌کردن حساب واقعی‌تان پیش از آنکه لازمش داشته باشید، همان چیزی است که در برابر این خطر محافظت می‌کند.